Rozdział 3

Obudziłam się o piątej rano. Rozejrzałam się po ciemnym jeszcze pokoju, i postanowiłam poleżeć w łóżku. W pracy miałam stawić się na godzinę dziesiątą. Co ja przez te pięć godzin mam robić ? Najwyżej będę się szwędała po Mullingar. Usiadłam na łóżku, przeczesałam grzywkę i udałam się po cichu do łazienki. Włosy związałam w koka, lekko pomalowałam oczy tuszem do rzęs. Ubrałam się w to:

I wyszłam z domu. Słońce zaczynało coraz bardziej wschodzić w górę. Postanowiłam udać sie do parku. Usiadłam sobie na pustej ławce, dookoła nikogo nie było. Oparłam się o oparcie i odchyliłam głowę w tył. Po chwili usłyszałam jak ktoś rozmawia dość głośno z kimś przez telefon. Otworzyłam oczy i się rozejrzałam. Spostrzegłam na przeciw mnie chłopaka siedzącego na ławce. Rozmawiał przez telefon jak wspomniałam wcześniej. Śmiał się, ale również krzyczał. Nie uwierzycie. To był ten chłopak co mnie potrącił i który był u mnie w pracy ! Jaki ten świat jest mały nieprawdaż? Cały czas się na niego gapiłam, nawet nie zauważyłam tego. Kiedy się na mnie spojrzał, mój w wzrok powędrował w stronę ziemi. Siedziałam wpatrzona w piasek i nogą kreśliłam jakieś wzory. Nagle ktoś się do mnie dosiadł. 

- Hej - spojrzałam się w jego stronę i ujrzałam piękne niebieskie tęczówki

- Hej - wyciągnął do mnie rękę - Jestem Louis, a ty? 

- Amy - uścisnęłam jego rękę, a on posłał mi cudowny uśmiech

- Ja już Cię widziałem...Eeee..chyba w kawiarni za rogiem, dobrze mówię? - zapytał się szczerząc se do mnie.

- Tak. Dobrze myślisz. No i tez mnie kilka dni temu potrąciłeś - wtrąciłam

- Serio? Ach no tak. Pamiętam, że biegłem i potrąciłem dziewczynę to byłaś ty? - zapytał z niedowierzaniem.

- Tak to byłam  ja - oparłam się znowuż o ławkę

- Przepraszam, ale śpieszyłem się na autobus heh o mało sie nie spóźniłem na spotkanie z El - uśmiechnął się sam do siebie, a ja zastanawiałam się kim ona może być

- Jeśli mogę zapytać. Kim jest El ? - zapytałam niepewnie

- Już mówię - odwrócił głowę w moją stronę i  zaczął mówic - Ma na imię Eleanor, ale wszyscy mówią na nią El. Jest moją dziewczyną. Bardzo ją kocham. - powiedział podekscytowany. 

- Aha. Dobrze wiedzieć.

- A ty?

- Co ja?

- No masz chłopaka?

- Ja? hahaha proszę Cię. Z moją twarzą ? haha pewnie że nie - powiedziałam, a Louis widocznie był zdziwiony moją odpowiedzią

- Co ty od siebie chcesz? Jesteś śliczna ! No, a na chłopaka zawsze jest czas co nie ? - znów się uśmiechnął. Polubiłam jego uśmiech.

- No tak. Zawsze jest czas. A długo mieszkasz w Mullingar?

- Nie tak długo. Z jakiś rok? Mieszkam razem z moim najlepszym przyjacielem. A ty? 

- Ja mieszkam tu od dziecka. - odpowiedziałam i sie uśmiechnęłam

- No to fajnie. Mój przyjaciel też mieszka tu od dziecka, ale on przyjechał do mnie na kilka lat i wróciliśmy żeby zamieszkac tutaj. To skomplikowana historia haha 

- Hah wierzę tobie na słowo - rozmawiałam z nim jeszcze dobrą godzinę

- Amy? - zapytał w pewnym momencie

- Tak ? 

- No, bo może... dasz mi swój numer tel? - i się wyszczerzył

- Tak. Oczywiście, ale...

- Jakie ale ? - zapytał powstrzymując śmiech

- Aleee... Ty dasz mi swój haha

- Już się bałem haha daj swój tel wpiszę tobie mój numer, a ty weź mój i ty mi się wpiszesz - okeej - uśmiechnęłam się i wpisałam numer do telefonu. Spojrzałam na telefon, była godz 9:30. 

- O fuck ! - krzyknęłam

- Co się stało?

- Muszę już iść. Miło mi się rozmawiało, ale zaraz spóźnię się do pracy, pa Louis ! - pomachałam mu i szłam w stronę kawiarni.

- Pa Amy ! - odmachał mi i się znowu uśmiechnął

Mam nadzieję, że zaprzyjaźnimy się. Bardzo go polubiłam. Ma podobny charakter do Niall'a. I mogę z nim normalnie porozmawiać, bez stresu. Może w końcu zacznie mi się układać w życiu? Oby. Może znowu będę szczęśliwa?

Kiedy weszłam do kawiarni przywitała mnie Jess.

- Amy - przytuliła mnie - wiesz? Tęskniłam za tobą ! - uśmiechnęła się promiennie i pociągnęła mnie na zaplecze. - Wiesz że się spóźniłaś prawda? 

- Oj wiem wiem. heh. No, ale zatrzymał mnie Louis - uśmiechnęłam się

- Uuuu.. Amy ! haha

- O co Ci chodzi Jess?

- Louis..czekaj czekaj to ten koleś zza lady? Co wczoraj tu był?

- Dokładnie. Jak byłam rano w parku to zagadał i tak jakoś - zachichotałam

- Może będzie z tego coś więcej ? hmmm? hehe 

- Nie. Na pewno nie. - sprostowałam, a Jess się na mnie spojrzała

- Skąd możesz to wiedziec? - była dociekliwa

- On ma dziewczynę. Niejaką Eleanor.

- No kurcze no. A szkoda - znowu mnie przytuliła i wstała ( bo siedziałyśmy na krzesłach )

- Ubierz się w kamizelkę i do pracy ! - uśmiechnęła się i rzuciła mi kamizelkę

- No dobra. - wstałam i zaczęłyśmy naszą pracę.

Po skończonym dniu pracy wróciłam do mojego miejsca zamieszkania. Było grubo po 19. Byłam na maksa zmęczona. Kiedy byłam już w pokoju od razu wzięłam gorący prysznic. Trwał 2 godziny. Lubię posiedzieć i pomyśleć nad różnymi sprawami. Kiedy wyszłam owinięta w ręcznik i z turbanem na głowie spostrzegłam, że mam nieodebraną wiadomość. Była od Louisa.

Jego treść :

- Hej :) Co robisz? Bo ja się zanudzam na śmierć xd - na co ja mu odpisałam

- No hej :) Ja? Też się nudzę.. Właśnie wyszłam spod prysznica. 

- Ja też wyszłem niedawno spod prysznica. :D A co robisz jutro? 

- Hmm... Jutro jest środa, czyli pracuje od 9 - 19. No super -.-

- Oh noł :o No to kiedy masz czas na spotkanie? Sprawdź to ! :D

- W piątek od godz 16 mam wolne :D

- Mi pasuje. Jesteśmy umówieni? Idziemy do kina :)

- Okej :) A teraz ja muszę kończyć, bo śpiąca jestem. Yawh. Dobranoc :*

- Słodkich snów :* Dobranoc. 

Poszłam ubrać się w piżamę. Usiadłam przy biurku. Spojrzałam ponownie na moje ręce. Nie miły widok. Pełno blizn.

To moja wina, bo nie umiem przestać. Ale jakoś muszę ulżyć sobie w bólu. A ten sposób wydaje się najlepszy. Postanowiłam, że już nie będę się ciąć. KONIEC Z TYM. Blizny znikną z czasem. Będę znowu tą Amy z dawnych czasów. Wysunęłam z szuflady pudełko żyletek i wyrzuciłam je do kosza. Poczułam ulgę. Położyłam się w łóżku i przykryłam się pierzyną. Wtuliłam się, zwinęłam w kłębek i zasnęłam. Już nie myśląc o problemach tylko o tym, że mogę znowu być Amy której mi brakuje. Że znowu mogę być szczęśliwa. Przynajmniej w miarę szczęśliwa.   

____________________________________

No i jest kolejny rozdział :) Z opóźnieniem, ale

jednak jest. Mam nadzieję, że się podoba.

Jeśli ta skomentuj dużo to dla mnie znaczy i motywuje :)

U góry w prawym rogu jest ankieta. Jeśli czytasz zagłosuj :*

Następny rozdział myślę, że w piątek. Już pojawił się Louis. :)

Sporo namiesza w życiu Amy również Eleanor. Jak?

Dowiecie się czytając kolejne rozdziały :3